مورد اتفاق است . ابن حبّان او را در شمار ثقات آورده و ابن حجر به همين اوصاف شرح حال او را ثبت كرده است . « 1 » روايت او در داستان تهنيت به اسناد صحيح كه رجال آن همگى ثقه هستند ، خواهد آمد . 118 - حافظ ابو عبد اللّه ، محمّد بن اسماعيل بخارى ( م 256 ) كه صحيح بخارى يكى از صحاح ستّه از آثار اوست . نامبرده حديث غدير را به طورى كه طريق سالم بن عبد اللّه بن عمر ذكر شد ، آورده است . « 2 » 119 - حافظ حسن بن عرفة بن يزيد ، ابو على عبدى بغدادى ( م 257 ) كه يكصد و ده سال زندگى كرده و در سامراء درگذشته است . ابن معين و ابو حاتم و ابن قاسم او را توثيق نموده‌اند و ابن حبّان او را در شمار ثقات ذكر كرده است . « 3 » حديث غدير به طريق نامبرده به اسناد صحيح كه رجال آن همگى ثقه هستند ، قبلا از نظر گذشت . « 4 » 120 - حافظ عبد اللّه بن سعيد كندى كوفى ، ابو سعد اشجّ ( م 257 ) كه صاحب تفسير و تأليفات متعدّد است . ذهبى شرح حال او را ثبت كرده و نامبرده را به پيشوايى ستوده و از قول ابو حاتم نوشته است كه نامبرده ثقه و پيشواى اهل زمان خود بوده است . « 5 » نسائى او را راستگو دانسته و ابن حجر نيز موثق بودنش را از قول خليلى و مسلمة بن قاسم ذكر كرده است . روايت از او در داستان مناشدهء رحبه به لفظ عبد الرحمن و همچنين در داستان مناشدهء مردى عراقى با جابر انصارى به طريق صحيح و با رجال ثقه خواهد آمد . 121 - حافظ محمّد بن يحيى بن عبد اللّه نيشابورى ذهلى زهرى ( م 258 ) كه آزاد شدهء بنى ذهل و گردآورندهء مجموعهء احاديثى موسوم به زهريّات است .

--> ( 1 ) . تهذيب التهذيب : 9 / 284 . ( 2 ) . تاريخ البخارى : 1 / قسم 1 / 375 . ( 3 ) . تاريخ بغداد : 7 / 394 ؛ خلاصة تهذيب الكمال 67 ؛ تهذيب التهذيب : 2 / 239 . ( 4 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 41 . ( 5 ) . تذكرة الحفّاظ : 2 / 84 .